گزارش منظوم جلسه 119 - خمر کهن

۱۳٩٠/۱۱/۳٠
گزارش منظوم جلسه 119

تاکنون خمرکهن  119 جلسه برگزار کرده و تا به امروز گزارش هیچ جلسه ای به این صورت منظوم  نبوده. از خانم یوسفی سپاسگزاریم بابت سرودن این ابیات جالب و زیبا و همچنین ابتکار جالبشان.

 

به نام خداوند مستی و شور                           خداوند نار و خداوند نور

کنون خواهم ازرب که در یک کلام                 به تو جان جانان بگویم سلام

یکی جمع دیدم در این پایتخت                        نشستنگه مردم نیک بخت

بُوَد بحثشان مثنوی معنوی                            بنازد به خمرکهن مولوی

به اورمزد شیدِ* صد و نوزده                       رسیدند یاران خوشرو ز ره

بُوَد آن زمان وقت منصورمان                       بنانی همان مرد پر شورمان

خدا را فرا خوانده زاهد شدست                   غرض را رها کرده شاهد شدست

بخواند از برامان ز این مثنوی                      ز لقمان و خواجه اش تا بشنوی

حکیم آنچنان با ولع نوش خورد                     که خربزه ی تلخ خود شوکه شد

همه تلخ و شیرین برای حکیم                       ز صبرش بُوَد نوش همچون حلیم

کسی کو نبردست دل را به صبر                 که این پاندول خشم ، رود تا به ابر

به خشم و به شهوت چو بندی نظر                  توانی از این حس شوی برحذر

شناساند ما را در این دم روان                      جز او این هنر را که دارد توان

خدایا نگهدارش از هر غمی                          نکو خنده اش نوش بادا همی

شنیدیم نظرها پس ِمثنوی                              فروزبخش ، قاسمی و موسوی

شنو در ادامه که فیضی بری                         کلام حسین شیخنا صابری

همی گفتنی ها بگفتا ز عدل                           که عدل الهی نگنجد به عقل

همی بیند انسان خدا را چو خویش                   ز عدل الهی شود دل پریش

ولیکن خداوند اجر و تقاص                          نشاید شدن همچو انسان قیاس

سزاوار دارش به عرش برین                        که او هست برتر ز هر بهترین

سزد تا بسازیم شیرین ، کام                           پس ِپشت این بحثِ شیرین کلام

ز شیرینی و چای و قند و نبات                       که هستند در بزم ما با ثبات

ز من بشنوی موسوی را شناس                   کجا نیست بر کس از ایشان سپاس

بفرمود کامل همه سیر عشق                         بود از دل و عقل،پسْ سرّ عشق

به خواندن گرفتندی از فیه ما                         و فیه ش نبودی در آنسوی جا

همی گفت از حافظ و مولوی                      ز دست داده ای گر تو این نشنوی

به تفصیل فرمود بی عیب و نقص               که از صحبتش عارف آید به رقص

بماند سالم سر و جان او                              سرش را فکنده نبیند عدو

برفتیم به دنبال سعدی همی                          به همراه لیدر جنابْ قاسمی

شنیدیم از کلیات یک غزل                          که شد درد عشق از برامان عسل

به ایزد که گردد بر او سپهر                       همه پر ز نور و همه پر ز مهر

مدیر گروه سروری نیک نام                        غلامی همان مرد شیرین کلام

مدیریتش بود بس حرفه ای                          و بهر چنین کار نبُد زو به ای

سرانجام ، دل گشت آگاه و دان                      ز آواز یاران ز این سرّ جان

بود ساز سعدی به جمع کوک و ساز              چو داریم همچون جنابْ چیت ساز

ولیکن نبودند در جمع ما                            و یا رب مصون دارش از هر بلا

شنیدم ز یاری که در حج بُدی                         ز حاجیه خانم محمّدی

که حجش به یزدان مقبول باد                        و حقا که هر غم از او دور باد

و هم میرکریمی نامد پدید                              که گیرد ز ما چند عکس جدید

نبیند خش لنز دوربین تو                     که مادام از ما بگیری فوتو((photo

شنیدم در این جمع از پانویس                   که سوزند از هجرتش خشک و خیس

خودش گر ز ما دور باشد ولیک                      همانا که یادش بود ذکر نیک

نداشتند جمعی ز دوستان حضور                    خانم ها امیرعلایی و جاویدپور

چو پاداش و فیاضی و صادقی                       فریدزاده آن شاعر لایقی

کرمی،فزونی و احسانیان                            که خالی بُدی جایشان این میان

بود مرد بی رنگی و راستی                            نبینی از او سستی و کاستی

همینک مرادم علیزاده است                            که او هم نیامد در این نشست

the time is over چرا که همینک his eyes are now cover   خشم from*

همه شادمانیم ز خمر کهن                             همه سودمندیم از این انجمن

بسی عذر نیلو ببخشا که چون                         کم و کاستی بود در این سخُن

خدایا چه حاضر چه غایب چه غیر                  بگردان ایامشان نیک و خیر

                                                                                                نیلوفر.یوسفی


 *اورمزدشید : پنجشنبه

*از چپ به راست خوانده شود(معنی:خشم دارد چشمها یش را می پوشاند چون زمان به پایان رسیده است


[ پست الكترونيك ]