پست های برگزیده وبلاگ - 2 - خمر کهن

۱۳۸٩/۳/۳٠
پست های برگزیده وبلاگ - 2
درسی از مثنوی-(۲): عشق
یکشنبه، ٢۵ شهریور ۱۳۸۶تاریخ یادداشت:

 

عشق‌هایى کز پى رنگى بُوَد                       عشق نبوَد، عاقبت ننگى بوَد

 

 از دوستان گرامی درخواست می شود تا نظر خود را در مورد این بیت(حتی در یک جمله) بیان نمایند

چراغ اول رو هم خودم روشن می کنم! (م.علیزاده)

 

دوام و اصالت عشق، وابسته به ماندگاری و اصالت معشوق است؛ اگر معشوق، ماندگار و زوال‌ناپذیر باشد، آن عشق نیز هیچ‌گاه از بین نمی رود و یا از شدت آن کم نمی شود.

 بنابراین عشق هایی که به دلیل زیبایی ظاهری معشوق به وجود آمده باشد، با از بین رفتن زیبایی وی(به سبب پیری، بیماری،...) رو به سستی و زوال می نهد. پس، این عشق نیست؛ بلکه صورت پرستی و هوس بازی است و سرانجام روزی به رسوایی می انجامد؛ چرا که عاقبت معلوم خواهد شد که آن «عاشق» دروغ گو و صورت‌پرست بوده و در عشق خود راستین نبوده است

پیام ها:

مترسک
عشق را آلوده به رنگ های تصنعی نکنیم!
ناشناس
چه موضوع های آسونٍ سختی برای نظر خواهی. نمی دونم که چی هست و هیچ ذهنیتی هم از گفته ها و نوشته ها برای اینی که شما از زمینی و آسمونی اش می گید ندارم و نساختم. چون وقتی یک ذهنیتی ازش پیدا می کنی دیگه فقط منتظری به همون شکلی که تو ذهنت هست خودش رو نشون بده و بعد نتیجه اش این می شه که مثلا می گیم آلوده اش نکنیم یا می گیم زمینی اش اینجوری هست و آسمونی اش اونطوری. چرا؟ چون با اون چیزی که تو ذهنمون از گفته ها و شنیده ها که زبان شعر هم زبان بعضی از این گفته ها و نوشته ها بوده مقایسه اش می کنیم.

به همین خاطر هم ‌ذهنم رو از هر چی تعریف از این کیفیت خالی کردم یک کیفیت هست و چون هیچ معیاری ندارم نمی دونم الان با من هست یا نه ولی...ادامه اش رو دیگه نمی تونم به نوشته بیارم
عارفه
در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
عشق پیدا شد و اتش به همه عالم زد
Vahdat11
تلاشی که در پی کسب زر و زور و تزویر باشد عشق نیست
بنظر من عشق های پی رنگ هوس است که به اشتباه عشق نام گرفته

[ پست الكترونيك ]