حکایتی تمثیلی از مثنوی- قصه ی موران! - خمر کهن

۱۳۸۸/۱/٢٠
حکایتی تمثیلی از مثنوی- قصه ی موران!

قصه ای تمثیلی از دفتر چهارم مثنوی

 

مورکی بر کــــــــــــــاغذی دید او قلم

                           گفت با مور دگـــــــــــــر این راز هم

که «عجایب نقشها آن کلـــــــــــــــــــــک کرد

                          هم‌چو ریحان و چو سوسن‌زار و ورد»

گفت آن مـــــور «اصبع است آن پیشه‌ور

                          وین قلم در فعل فرع است و اثر»

گفت آن مــــــــــــور سوم ک« ز بازواست

                          که اصبـــــع لاغر ز زورش نقش بست»

هم‌چنین می‌رفت بالا تا یــــــــــــــکی

                          مهتر مـــــــــــــوران فطن بود اندکی

گفت ک« ز صورت مبینید این هنــــــــــــر

                          که به خواب و مـــــــــــــــــــــــــــرگ گردد بی‌خبر

صورت آمد چون لبــــــاس و چون عصا

                          جز به عــــــقل و جـــــــــــــــــــــــان نجنبد نقش ها»

بی خبر بود او که آن عقل و فؤاد

                          بی  ز تقـــلـیـب خـــدا باشـــــد جـــــمــاد

یک زمـان از وی عنـایـت بر کــند

                          عقـــــــل زیـــرک ابلــهی هـــا مـی کــــند

 

 

این قصه تمثیلی اشاره به این نکته دارد که دیدها و ادراک های بسیار متفاوتی وجود دارد؛ بعضی از دیدها، صرفاً اسباب و علل نزدیک را می بینند و از آن پیشتر نمی روند و بعضی دیگر، اسباب و علل دورتر را هم می توانند بینند. اما فقط اهل معرفت هستند که آنچه را که فوق اسباب وعلل مادی است می توانند مشاهده و ادراک کنند

 

 

کلک= قلم

ورد= گل سرخ

اصبع=انگشت

فؤاد=قلب

فطن=دانا

تقلیب= واژگونه کردن-برگردانیدن

مهتر= سرور-بزرگ

 

مصطفی علیزاده


[ پست الكترونيك ]