حکمت «التماس دعا» گفتن ها! - خمر کهن

۱۳۸٧/٥/۸
حکمت «التماس دعا» گفتن ها!

حکمت «التماس دعا» گفتن ها!

 

حضرت علی می فرماید: «المعصیه تمنع الاجابه»(  گناه از اجابت دعا جلوگیرى مى‏کند)

 

اجابت دعا وقتی صورت می گیرد که دعا از زبانی بیان شود که آلوده به گناه نباشد. روشن است که انسان، خطاکار و گناهکار است. اما اگر برای «من» ِ گناهکار از زبان «تو» دعا شود، چون « تو» در گناه من مسئولیتی نداشته ای، لذا این از این دعا بیشتر احتمال اجابت می رود. مولانا در دفتر سوم مثنوی می فرماید:

 

امر حق به موسی علیه السلام که مرا به دهانی خوان که بدان دهان گناه نکرده باشی

 

بهر این فرمود با موسی خدا              وقت حاجت خواستن اندر دعا

کای کلیم الله ز من میجو پناه              با دهانی که نکردی تو گناه

گفت موسی، من ندارم آن دهان         گفت ما را از دهان غیر خوان

از دهان غیر کی کردی گناه ؟      از دهان غیر بر خوان، کای اله

آنچنان کن که دهانها مر تو را              در شب و در روزها آرد دعا

آن دهانی که نکردستی گناه              آن دهان غیر باشد، عذر خواه

یا دهان خویشتن را پاک کن                روح خود را چابک و چالاک کن

ذکر حق پاک است، چون پاکی رسید    رخت بر بندد، برون آید پلید

می گریزد ضدها از ضدها                  شب گریزد، چون بر افروزد ضیا

چون برآمد نام پاک اندر دهان              نی پلیدی ماند و، نی آن دهان

 م.علیزاده


[ پست الكترونيك ]